Falco tinnunculus [ spec. nov.]
F. cera pedibusque flavis, dorso rufo punctis nigris, pectore maculis longitudinalibus fuscis, cauda rotundata. Fn. svec. 67.
Tinnunculus s. Cenchris. Gesn. av. 54. Aldr. ornith. l. 5. p. 395. Will. orn. 50. t. 5. Raj. av. 16. Alb. av. 1. p. 7. t. 7. (femina) & 3. p. 5. t. 5.
Habitat in Europae turribus, aviculis muribusque infestus. In cauda fascia unica lata nigra versus apices.