Turdus merula [ spec. nov.]

T. ater, rostro palpebrisque fulvis. Fn. svec. 184.

Merula. Bell. av. 30. b. Gesn. av. 603. Aldr. orn. l. 16. c. 6. Will. orn. 140. t. 37. Raj. av. 65. n. 1. Alb. av. 1. 35. t. 37. Frisch. av. 27. f. 1. 2. Olin. av. 29.

Habitat in Europae sylvis, Juniperi disseminator.

Femina fusca est. Pullus primo anno, etiam masculus, rostro nigro.