Sepia officinalis [ spec. nov.]

S. corpore ecaudato marginato, tentaculis duobus. Mus. Ad. Fr. 1. p 93.

Faun. svec. 1281. Amoen. acad. 1. p 325. * Sepia.

Gesn. aqu. 851.

Aldr. exsangv. 44.

Bell. aquat. 336.

Rond. aqu. 1. p. 498.

Olear. mus. 97.

Habitat in Oceano.

Continet os officinale & atramentum quo se occultat; eo literae pinguntur. Congros ejus brachia rodere, sed renasci, sicut Lacertis caudam, haud falsum. Plin. IX: 29.